Deel je deel hier uw eigen verhaal/getuigenis

geloof met een lied uit je hart

Er zijn zoveel geweldige Psalmen en ook veel mooie gezangen. Tijdens het stofzuigen of andere werkzaamheden in huis (misschien door het voorbeeld vroeger van een werkende zingende moeder) of ook samen met mijn man (soms bij het orgel), is het zo heerlijk om te zingen over onze Heere God. En dan veelal die oude en zo héél vertrouwde Psalmen waarmee je kan zingen wat in je hart leeft en waar je verlangen naar uit gaat. Maar wat erg, mijn mond blijft ál te vaak gesloten en ik weiger Gods lof te vertellen. Niet door woord en daad en niet door gezang.

Dan is mijn bede: ‘Heere open mijn lippen zodat ik Uw lof zal verkondigen, ook in heel mijn doen en laten’. En denk ik aan het waarschuwende lied uit mijn jeugd van de zingende zusjes waar mijn ouders een grammofoonplaat van hadden, mijn moeder heeft die nog steeds. Ze zingen bij hun gitaar: ‘Het leven op aard is vol schijnbare vreugd, vol werelds vertier en genot. Maar eens komt een eind aan dat leven mijn vriend, hoe is uw verhouding tot God. Wat doet u met Jezus Gods Zoon? Zo klinkt het op ernstige toon. Wijd uw hart en uw stem, verblijd u in Hem. Wat doet u met Jezus Gods Zoon?’

Een prachtig vers dat mij na aan het hart ligt is een lied van houvast naar zondag 1 (door dr. H. van ’t Veld). Het kan gezongen worden op de wijs van Psalm 89.

Ik heb slechts één houvast in leven en in dood:

 

Mijn trouwe Heiland, Die Zijn kostbaar bloed vergoot, 

heeft heel de prijs betaald voor al mijn schuld en zonden, 

Hij heeft mij vrijgekocht, uit satans strik ontbonden;

ik heb de zeggenschap over mijzelf verloren,

met lichaam en met ziel mag ik Hem toebehoren.

(1 van de 3 coupletten)

 

Nely de Borst-Klooster

 

overgenomen uit "het Kerkblad" van 13 augustus 2016